Wednesday, April 25, 2012

"Anghel ng Buwan"

Mula sa madilim niyang mundo, ang buwan ay tanging tinitingala lamang.
Ang liwanag na nanggagaling dito ay sinag ng walang hanggang kaligayahan.
Isang bagay na kailanman, hindi niya naisip na makakamtan.
Nang ang buwan ay bumaba mula sa kalangitsn, isang pangyayaring hindi pangkaraniwan.
Ksabay niyang bumaba ang pag-asa ng walang hanggang kaligayahan.
Isang sinag ng pagmamahal na hindi kayang lunurin ng malawak na dagat o kahit ng hangin na tangay ng malawak na disyerto.
Isang pag-asa ng muling paghinga ng isang pusong hindi pa natitikman ang dampi ng kakaibang saya sa balat niya.
Paminsan minsan din pala ay bumababa ang isang dyosa sa lupa para diligan ang ilang nahihimbing na puso sa lupa.



Wednesday, April 4, 2012

"Semi-Permanent Smile"

Smiles are born in an instant.
A moment of bliss. A rush of emotion.
A split second of happiness.
And smiles fade too soon. For most people, True.
But some smiles, stayed on the lips like a birthmark.
Like it is their responsibility to the world to smile.
Their smiles sometimes fade.
A moment of sadness, a rush of irritability.
A split second of uncertainty.
But, their smiles return sooner after it left.
Semi-Permanent Smiles.
Like they owe it to the world to smile.
Most of the time, they didn't know.
They never know.
How their smiles could turn the world upside down.
How it could change someone else's life around.
A roller coaster ride.
a complete u-turn.
Sometimes just a little upturned smile from this wonderful people is enough to chase our tears away.
Their smiles are enough to bring out the sun on a gloomy and dark day.